Skip to content

Korkular Çalışması – CD / 2. Seminer

Loading...

Korkular Çalışması – CD / 2. Seminer

Bu CD’de, korkularınızı nasıl tespit edeceğinizin ve tespit ettiğiniz korkularınızı kendi içinizde nasıl dönüştüreceğinizin anlatıldığı “Seminer” bulunmaktadır. Çalışmalarımın çok başlarında, “Ben ne durumdayım?” diye kendime bakmak istedim. O sorudan sonra kendimi bir arabanın sağ arka köşesinde savrula savrula, mide bulantılarıyla başı dönmüş bir halde yol alırken gördüm…

45,00 KDV Dahil

Stokta

SKU: cd2 Kategoriler: , Etiketler: , ,
Loading...

Bu CD’de, korkularınızı nasıl tespit edeceğinizin ve tespit ettiğiniz korkularınızı kendi içinizde nasıl dönüştüreceğinizin anlatıldığı “Seminer” bulunmaktadır.

Çalışmalarımın çok başlarında, “Ben ne durumdayım?” diye kendime bakmak istedim. O sorudan sonra kendimi bir arabanın sağ arka köşesinde savrula savrula, mide bulantılarıyla başı dönmüş bir halde yol alırken gördüm.

“Neden böyle güzel bir arabanın içinde bu kadar midem bulanarak, savrularak yol alıyorum?”

diye ön koltuktaki şoföre seslenmek istediğimde o koltukta “korkularımın” oturduğunu gördüm. Çok şık bir arabanın direksiyonunda korkularım oturmuş ve bu yaşamın içinde bana böyle yol aldırıyorlardı. Bunun üzerine ikinci soruyu sordum.

“Peki, ben bu kadar güzel bir arabada rahat nasıl yol alabilirdim?”

Bu sorudan sonra kendi korkularımı bulup dönüştürdükçe araba biraz durulmuş oldu. Ben de rahat nefes alarak sağ arka köşede sakin bir şekilde yol alır olmuştum. Biraz böyle gittikten sonra üçüncü soruyu sordum.

“Peki, ben ne zaman ön koltuğa geçeceğim?”

O zaman sağ ön koltuğu gördüm. Oraya geçebilmem için bütün geçmişimi affetmem gerekiyordu. Dışarıda aradığım bütün çarelerim bittiği için bunu yaptım. Bir zaman sonra ön koltuğa geçmiştim. Bir müddet bu halde yol aldıktan sonra dördüncü soruyu sordum.

“Peki, ben ne zaman direksiyona geçecektim?”

Yani ben ne zaman yaşantımın direksiyonunu elime alacaktım? Cevap geldi.

“Bütün korkuların ve inançların bittiği zaman.”

Direksiyona geçmek güzeldi, o zaman ben de bu güzelliği yaşayacaktım ve yaptım. Bugün ben kendi hayatımın direksiyonundayım. Bu yolculukta yalnız olacağımı zannedip beşinci sorumu sordum.

“Ben bu yolu nasıl gideceğim?”

Bir anda sağ ön koltukta co-pilotum belirdi. İçimin o bilen hali bütün ihtişamı ile yanımda oturuyordu. Arka koltukta da beş duyum benimle beraber yoldaydı. Yalnız değildim. Tamamdım.

(Nil Avunduk! Oyun’u Anlattı… kitabım, Sayfa 229-231)